Sytse

Naast de laptop waar ik nu op schrijf ligt op een wit glimmend papier waarop staat 'kwaliteit is lekker' mijn paling. Ik heb hem net uit de ijskast gehaald omdat Willy, die hem gevangen en aan mij verkocht heeft, schatte dat hij nog twee weken eetbaar bleef en die termijn verloopt spoedig. Ik heb Willy verzekerd dat ik hem niet wilde eten, maar tekenen. De paling, die ik Sytse doop, heeft zijn ogen dicht en zijn bek gesloten, wat er lief uitziet. Aan de bovenkant is hij donkergrijs, van onder mooi lichtgrijs en oker van huid. Het lijkt of een naaimachine de kleuren met een mooi naadje van elkaar scheidt. Ook heeft hij een duidelijke zigzagsteek op zijn huid. Zijn staart eindigt in een sierlijke punt. Door het roken is hij een beetje geribbeld. Ik zie nu pas het gat in zijn nek, waaraan hij heeft hangen roken.

Sytse, die nu naast me ligt, is dus ooit vertrokken uit de Sargassozee op pagina 162 van de Grote Bosatlas,die ik er maar even bij neem. Zijn ouders zijn daar meteen overleden na zijn geboorte, dat hoort zo bij palingen. Hij was toen maar eenderde van zijn huidige lengte. Op het ritme van de Golfstromen heeft hij zich laten meervoeren naar Europa, maar echt goed heeft hij er nooit kunnen wennen. Toen hij twee was, moest hij kiezen of hij als Sytse of als Sytske door het leven wilde gaan. Ik bekijk hem ingespannen, maar kan nergens een piemeltje of zoiets ontdekken.

Willy heeft Sytse schuin op het papier moeten leggen om te kunnen inpakken, anders was hij te lang. Het zou kunnen dat Sytse wel tachtig jaar oud is, omdat te weten zou ik in zijn oorschelp moeten kijken. Maar ik kan zijn oor niet vinden. Omdat de Grôns, waar Sytse na duizenden kilometers aanspoelde, toch niet zijn thuis werd, besloot hij terug te zwemmen naar de Sargassozee. Hij leefde daarbij op zijn eigen vet. Op zijn tocht kwam hij langs Zandvoort aan Zee, waar hij kortgeleden door vissers uit zee werd gehaald, en nu hier naast mijn computer in Haarlem opgebaard ligt. Ik baal ervan dat hij geen kinderen heeft kunnen verwekken in die Sargassozee, omdat Willy tussenbeide kwam, en ik zelf natuurlijk schuldig ben door hem te kopen. Morgenochtend teken ik hem.